Μπορεί η Σπαρτιάτισσα μάνα να χαίρει πανελλαδικής εκτίμησης σαν η πιο «ανδροπλάστρα» μητέρα, που δεν γεννούσε δηλαδή απλώς αλλά στην ουσία έπλαθε άντρες, σαν η πιο πατριώτισσα και η πιο γενναία μητέρα, η μητέρα που με εγκαρτέρηση, αν όχι με εκδήλωση περηφάνιας δέχονταν το πένθος συζύγου και παιδιών όταν αυτό είχε να κάνει με την πατρίδα- «μη ποιείν κραυγήν αλλά σιγήν το πένθος φέρει»- όμως και στην Κρήτη υπάρχουν άπειρες περιπτώσεις τέτοιων μανάδων που έστειλαν αγόγγυστα τα παιδιά τους, συχνά και πάνω από δύο- να πολεμήσουν με την ευχή « ή θα φέρεις ζωντανός πίσω την ασπίδα σου, ή θα σε φέρουν πάνω στην ασπίδα σου».